Odpowiedź sekretarza stanu

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 2285

w sprawie rekompensat dla rolników z budżetu państwa

   Ad pyt. 1 - W jaki sposób zamierza pan minister zrekompensować brak pełnych dopłat do rolnictwa ze strony Unii Europejskiej, tak by polscy rolnicy mogli skutecznie konkurować z rolnikami z UE?

   W stanowisku negocjacyjnym Polska wnioskuje, aby okres przejściowy na dochodzenie do pełnej wysokości dopłat bezpośrednich został możliwie skrócony i nie wykraczał znacząco poza ramy czasowe obecnej perspektywy finansowej (do 2006 r.). Jednocześnie Polska występuje o dopuszczenie zastosowania instrumentów, które w okresie przejściowym umożliwiłyby polskiemu sektorowi rolnemu funkcjonowanie na Jednolitym Rynku, takich jak zmiana proporcji wykorzystania środków między pierwszym (polityka rynkowa) i drugim (polityka strukturalna) filarem WPR oraz przejściowe stosowanie klauzuli ochronnej w polskim imporcie z UE towarów rolnych i przetworzonych. Możliwości uzupełniającego finansowania z krajowego budżetu płatności bezpośrednich będą bardzo ograniczone i będą bezpośrednio zależały od wysokości składki wpłacanej przez Polskę do budżetu UE.

   Zakres, skala oraz czas stosowania przesunięcia środków z drugiego do pierwszego filaru WPR będą zależeć od ostatecznych rozstrzygnięć negocjacyjnych, tj. od wyjściowego poziomu płatności bezpośrednich i czasu dochodzenia do ich pełnej wysokości. W pierwszych latach członkostwa istniałaby szczególna konieczność ponoszenia przez polskie gospodarstwa rolne wysokich kosztów dostosowania do wymogów Jednolitego Rynku. Procesy dostosowawcze mogłyby jednak zostać zagrożone w związku z nierównymi warunkami konkurencji na Jednolitym Rynku. W tej sytuacji priorytetem dla strony polskiej jest dążenie do pełnego i efektywnego wykorzystania wszystkich środków, jakie UE oferuje Polsce na wieś i rolnictwo w ramach perspektywy budżetowej do 2006 r. Dotychczasowe doświadczenia państw członkowskich UE wskazują, że w przeciwieństwie do I filaru WPR efektywne wykorzystanie środków z II filaru WPR przysparza wiele trudności wynikających m.in. ze skomplikowanych procedur wdrożeniowych, harmonogramów uzgadniania programów, przesunięcia w czasie efektywnej wypłaty środków w ramach niektórych instrumentów, w szczególności programów rolnośrodowiskowych i zalesiania. Obawy o szybką i efektywną absorpcję tych środków potwierdzają również doświadczenia krajów kandydujących w zakresie przygotowań i implementacji programu SAPARD, który ze strony unijnej jest finansowany przez Sekcję Gwarancji EAGGF.

   Stosowanie klauzuli ochronnej w imporcie rolnym z pozostałych krajów członkowskich do Polski może mieć miejsce na podstawie postanowień art. 38 traktatu, które umożliwiają ustanowienie ochrony rynku w obrotach między krajami członkowskimi w sytuacji istnienia reguł naruszających pozycję konkurencyjną danego produktu w stosunku do produktów podobnych w innych krajach członkowskich. Klauzula ochronna obejmowałaby środki regulacji importu wprowadzane w sytuacji wywołanych importem zakłóceń lub groźby ich pojawienia się na rynkach produktów rolnych i rolnych przetworzonych w Polsce. Klauzula miałaby zastosowanie w okresie dochodzenia do pełnych płatności bezpośrednich.

   Ad pyt. 2. - W jaki sposób zamierza pan minister poradzić sobie ze skutkami narzuconych przez Unię Europejską limitów prowadzących do zahamowania restrukturyzacji polskiego rolnictwa?

   Stanowisko negocjacyjne Polski opiera się na dążeniu do uzyskania limitów produkcji w wysokości uwzględniającej posiadany potencjał przyrodniczy do produkcji rolniczej przyjaznej środowisku oraz zapewniającej utrzymanie stabilnych źródeł dochodów ludności rolniczej. Polska uważa, że limity produkcji nie mogą, jak proponuje strona unijna, zostać ustalone jedynie na podstawie produkcji w latach 1995-1999. W tym okresie produkcja rolna w Polsce przechodziła regres związany z transformacją ustrojową i restrukturyzacją rolnictwa. W związku z transformacją gospodarczą nastąpiło również znaczące pogorszenie relacji cenowych w rolnictwie. Negatywny wpływ na produkcję wywarł wysoki import do Polski subsydiowanej żywności, zmniejszający konkurencyjność polskich produktów. W rezultacie ograniczona została możliwość zwiększenia produkcji przez polskich rolników. Dodatkowo, ograniczenie produkcji rolnej w Polsce w tym okresie wynikało z zakłóceń występujących na głównych rynkach eksportowych (rynki wschodnie) i lokowania na tych rynkach żywności wysoko subsydiowanej, a nawet pochodzącej z bezpłatnej pomocy. W latach 1995-1999 istotny wpływ na poziom produkcji wywierały anomalie pogodowe - susze i powodzie. Wielkości referencyjne z lat 1995-1999 nie są więc reprezentatywne dla polskiego rolnictwa.

   W stanowisku negocjacyjnym Polska zwraca uwagę na istniejące w Polsce specyficzne uwarunkowania dotyczące m.in. produkcji mleka, skrobi ziemniaczanej, cukru, izogklukozy oraz suszu paszowego. W przypadku produkcji mleka, inaczej niż w krajach UE, znacząca część mleka jest spożywana bezpośrednio w gospodarstwach domowych i nie trafia na rynek. W związku z tym nie podlega zasadom kwotowania obowiązującym w UE. Polska uważa, że postępujące zmiany strukturalne w polskim rolnictwie powinny znaleźć odzwierciedlenie w wysokości przyznanych Polsce limitów produkcji. Limity produkcji nie są wielkością narzuconą, ale efektem negocjacji opartym na danych historycznych o produkcji i konsumpcji.

   WPR to nie tylko prawa zeń wynikające, m.in. do dopłat bezpośrednich, ale również ograniczenia, takie jak limity produkcji, które w efekcie stabilizują rynek. Stanowisko negocjacyjne Polski w sposób możliwie pełny identyfikuje zagrożenia dla restrukturyzacji rolnictwa i stara się je minimalizować, występując o limity zakładające przyszłe zmiany strukturalne, czego przykładem jest wniosek o kwotę mleka. Analiza polskiego stanowiska negocjacyjnego i wspólnego stanowiska UE daje wyraz świadomości takiego zagrożenia po stronie polskiej.

   Ad pyt. 3 - Czy nie uważa pan minister, że pozostanie poza strukturami UE byłoby korzystniejsze ze względu na to, iż nie wiązałoby się z wprowadzeniem żadnych limitów, a tym samym pozwoliło polskiemu rolnictwu bez żadnych ograniczeń produkować i sprzedawać płody rolne?

   Nie ma produkcji bez ograniczeń. Dzisiaj polskie rolnictwo boryka się przede wszystkim z ograniczeniami po stronie popytu. Wejście do WE oznacza nieograniczony dostęp polskich producentów do Jednolitego Rynku, stabilizującą dochody rolników interwencję na rynkach wielu produktów rolnych, w tym podstawowych, w praktyce gwarancję ceny płaconej rolnikowi, możliwość finansowanego z unijnego budżetu eksportu płodów rolnych do krajów trzecich, ułatwiony zbyt produktów poprzez stosowanie dopłat dla przetwórców wykorzystujących wspólnotowe surowce. Stabilizacja sytuacji ekonomicznej producentów rolnych jest niewątpliwie z ich punktu widzenia największą zaletą wspólnej organizacji rynków rolnych.

   Ad pyt. 4 - Co pan minister zamierza zrobić, aby zatrzymać dopływ do Polski taniej, nierzadko niezdrowej dotowanej żywności z UE?

   Wymianę handlową między Polską a Unią Europejską w odniesieniu do towarów rolnych i towarów rolnych przetworzonych (podział wg klasyfikacji unijnej) regulują postanowienia:

   - Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi, z drugiej strony,

   - Porozumienia w sprawie liberalizacji obrotów towarami rolnymi pomiędzy Polską a Unią Europejską z dnia 26 września 2000 r.

   Należy dodać, że Układ Europejski przewiduje, w przypadku nadmiernego importu określonego towaru rolnego, możliwość zastosowania środków ochronnych w imporcie tego towaru. Jednak przy ich zastosowaniu wymagane jest przedstawienie UE materiałów uzasadniających wycofanie preferencji. Polska wycofała preferencje w imporcie z UE jogurtów aromatyzowanych.

   Porozumienie w sprawie liberalizacji obrotów towarami rolnymi pomiędzy Polską a Unią Europejską z dnia 26 września 2000 r.

   Porozumienie to zawiera postanowienia dotyczące liberalizacji wzajemnych obrotów następującymi grupami podatków:

   1. Produkty mało dla obydwu stron wrażliwe, na które Polska i UE postanowiły całkowicie zliberalizować handel wzajemny, poprzez obustronne zniesienie ceł bez ograniczeń ilościowych. Należy podkreślić, że grupa ta obejmuje produkty ważne dla polskiego eksportu na rynku UE, na które Polska od szeregu lat zgłaszała postulaty poprawy dostępu do rynku UE (np. mięso końskie, grzyby, owoce runa leśnego).

   2. Produkty nieprodukowane w kraju, na które Polska udzieliła jednostronnych koncesji UE w postaci zniesienia ceł, np. wanilia, oliwki, owoce cytrusowe.

   3. Produkty wrażliwe dla obydwu stron, w eksporcie których UE stosuje subsydia eksportowe, jak mięso wieprzowe, drobiowe, sery. Wzajemna liberalizacja handlu w odniesieniu do tej grupy towarów polega na zniesieniu ceł w ramach rosnących corocznie o 10% kontyngentów (poza kontyngentami obowiązuje stawka taka sama, jak w obrotach z innymi krajami). Do grupy tych produktów zostały również włączone towary, na które Polska w 1999 r. podniosła stawki celne, np. na pszenicę, masło, mąkę, jak również otręby i śruty. W odniesieniu do tych towarów strony ustaliły również wzajemne kontyngenty bezcłowe oraz zobowiązały się do eliminacji subsydiów eksportowych (również w odniesieniu do importu poza kontyngentami). W odniesieniu do mięsa wieprzowego powyżej wymienione ustalenia weszły w życie od 1 stycznia 2002 r., po formalnym zniesieniu przez UE 30 listopada 2001 r. zakazu importu tego produktu z Polski, wprowadzonego w powołaniu się na względy weterynaryjne.

   Wielkości wzajemnych kontyngentów bezcłowych ustalone zostały w następujących wielkościach:

   - Mięso i przetwory wieprzowe - kontyngent dla UE 30 tys. t (na 2002 r. - 35 650 t), kontyngent dla Polski 46 tys. t,

   - Mięso i przetwory drobiowe - kontyngent dla UE 21 tys. t; (na 2002 r. - 24 150 t), kontyngent dla Polski 37 tys. t,

   - Sery - kontyngenty po obydwu stronach 9 tys. t (na 2002 r. - 10 350 t),

   - Masło - kontyngent dla UE - 5 tys. t (na 2002 r. - 5750 t), kontyngent dla Polski 6 tys. t,

   - Mąka - kontyngenty po obydwu stronach po 10 tys. t (na 2002 r. - 11 500 t),

   - Pszenica - kontyngenty po obydwu stronach po 400 tys. t.

   Na rok gospodarczy 2002/2003 ustanowiony został kontyngent w wysokości 480 tys. t. Przejście z systemu ustanawiania kontyngentów na pszenicę z roku kalendarzowego na rok gospodarczy ma na celu zapobieżenie kumulacji importu w najbardziej wrażliwym okresie, czyli w III kwartale roku. Należy dodać, że po konsultacji z UE przesunięto termin otwarcia ww. kontyngentu z 1 lipca na 1 października 2002 r.

   4. W imporcie z UE słodu i rzepaku Polska zobowiązała się do otwarcia kontyngentów w wysokości odpowiednio 45 tys. t i 32 tys. t po stawce poprzednio obowiązującej, tj. 10% i 15%.

   5. Produkty, na które UE udzieliła Polsce jednostronnych koncesji polegających na zniesieniu ceł, w większości bez ograniczeń kwotowych. Są to praktycznie wszystkie produkty ogrodnicze będące przedmiotem zainteresowania eksportowego Polski (owoce jagodowe i przetwory, sok jabłkowy, warzywa strączkowe i kapustne świeże i mrożone, wiśnie, śliwki, ogórki świeże i konserwowe, grzyby) oraz inne produkty mające podstawowe znaczenia dla polskiego eksportu rolnego do UE, takie jak mięso wołowe, melasa, mleko w proszku.

   Unia Europejska udzieliła Polsce koncesji w postaci kontyngentów bezcłowych na takie produkty, jak:

   1. Mięso wołowe świeże, chłodzone, mrożone i przetwory z wołowiny - 16 000 t (roczny wzrost o 1600 t).

   2. Mleko w proszku - 10 000 t (roczny wzrost o 1000 t).

   3. Wiśnie mrożone - 30 250 t.

   4. Melasy - 300 000 t.

   Unia Europejska udzieliła Polsce również koncesji w imporcie żywego bydła, obniżając stawkę celną w ramach istniejącego kontyngentu dla 9 krajów stowarzyszonych w wysokości 331 000 szt. z 20% KNU do 10% KNU.

   Import UE z Polski.

   Unia zniosła cła bez ograniczeń ilościowych w imporcie z Polski poniżej wymienionych grup produktów:

   - zwierzęta żywe: osły, kozy hodowlane czystej krwi, króliki domowe, gołębie

   - mięso: końskie, z królików, zajęcy, gołębi, wielorybów, fok, reniferów,

   - jaja ptasie inne niż z drobiu,

   - niektóre podroby, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone,

   - bulwy, korzenie bulwiaste, cebulki, łodygi podziemne i kłącza,

   - sadzonki i zrazy, grzybnia,

   - liście, gałęzie i inne części roślin, bez kwiatów lub pączków kwiatowych, oraz trawy, mchy i porosty, odpowiednie na bukiety lub do celów zdobniczych, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub w inny sposób przygotowane,

   - ziemniaki, świeże lub chłodzone do produkcji krochmalu,

   - szalotka, pory oraz inne warzywa cebulowe,

   - grzyby, trufle, słodka papryka, kapary, koper świeży lub chłodzony,

   - grzyby, mrożone inne niż z rodzaju agraicus,

   - cebula, kapary, owoce z rodzaju capsicum zakonserwowane tymczasowo,

   - suszone warzywa strączkowe (z wyłączeniem grochu i fasoli),

   - orzechy laskowe, włoskie, kasztany świeże lub suszone.

   - rodzynki i inne winogrona suszone,

   - melony, arbuzy, papaje świeże,

   - świeże pigwy, owoce z gatunku vaccinium myrtilloides i vaccinum angustifolium,

   - wiśnie, czereśnie, czarne porzeczki, maliny i rzeczy zakonserwowane tymczasowo,

   - suszone brzoskwinie, morele, nektaryny, mieszanki orzechów lub owoców,

   - skórki owoców cytrusowych i melonów,

   - kawa, herbata,

   - pieprz, słodka papryka, goździki, imbir, tymianek i inne przyprawy,

   - mąka, grysik i puder z suszonych roślin strączkowych, soi,

   - nasiona warzyw, roślin pastewnych i zielnych,

   - fasola tonkińska, chleb świętojański,

   - brukiew, buraki pastewne,

   - olej żywiczny z wanilii, tłuszcze wołowe, owcze lub kozie,

   - stearyna smalcowa, olej smalcowy, oleostearyna, oleina i olej łojowy, trany rybie,

   - tłuszcze i oleje roślinne i zwierzęce i ich frakcje do zastosowań technicznych,

   - olej z orzeszków ziemnych, palmowy, kokosowy, lniany, kukurydziany, rycynowy, sezamowy i inne,

   - olej rzepikowy, lniany, rzepakowy, słonecznikowy i inne do zastosowań technicznych,

   - osady i szlamy olejowe, sopstoki,

   - niektóre przetwory z indyków,

   - owoce z rodzaju capsicum innych niż słodka papryka i pieprz angielski,

   - otręby, śruta z roślin strączkowych, makuchy i inne odpady,

   - niektóre produkty używane do karmienia zwierząt.

   Polski import z UE.

   Polska zniosła cła bez ograniczeń ilościowych w imporcie z UE poniżej wymienionych grup produktów:

   - zwierzęta żywe: konie, osły, żywe bydło dzikie, dziki, żywe króliki domowe i gołębie,

   - mięso: końskie, z dzików, z osłów, mułów i osłomułów, królików, zajęcy, gołębi, przepiórek, wielorybów, fok, reniferów,

   - otłuszczone wątroby gęsie i kacze, solone, w solance, suszone lub wędzone,

   - jaja ptasie inne niż z drobiu,

   - włosy ludzkie, szczecina i sierść, sierść, włosie końskie, pióra i puch,

   - osseina i kości, kość słoniowa, proszek i odpadki kości słoniowej,

   - koral i podobne materiały, skorupy mięczaków i skorupiaków, gąbki naturalne,

   - bulwy, korzenie bulwiaste, cebulki, łodygi podziemne i kłącza, pozostałe rośliny żywe (łącznie z ich korzeniami),

   - sadzonki i zrazy, grzybnia,

   - liście, gałęzie i inne części roślin, bez kwiatów lub pączków kwiatowych, oraz trawy, mchy i porosty, odpowiednie na bukiety lub do celów zdobniczych, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub w inny sposób przygotowane,

   - ziemniaki, świeże lub chłodzone do produkcji krochmalu, cebula, szalotka, czosnek, pory oraz inne warzywa cebulowe, świeże lub chłodzone, groch (pisum sativum), grzyby, trufle, słodka papryka, oliwki,

   - warzywa zakonserwowane tymczasowo: cebula, oliwki, kapary, warzywa suszone, suszone warzywa strączkowe,

   - słodkie ziemniaki oraz podobne korzenie i bulwy o dużej zawartości skrobi i inuliny,

   - orzechy, migdały, kasztany,

   - banany łącznie z plantanami, daktyle, figi, ananasy, awokado, guawa, mango i smaczelina, owoce cytrusowe, świeże lub suszone, rodzynki,

   - melony (łącznie z arbuzami) i papaje, pigwy świeże, kiwi,

   - wiśnie, czereśnie, czarne porzeczki, maliny i inne owoce zakonserwowane tymczasowo,

   - suszone brzoskwinie, mieszanki orzechów lub innych suszonych owoców, skórki owoców cytrusowych i melonów,

   - kawa, herbata, pieprz, wanilia, cynamon i kwiaty cynamonowca, goździki, gałka muszkatołowa i inne przyprawy korzenne,

   - kukurydza, ryż, sorgo, soja, kopra, słonecznik - nasiona siewne,

   - mozga kanaryjska,

   - mąka, grysik i puder z suszonych roślin strączkowych lub owoców oleistych, inne niż z gorczycy,

   - chleb świętojański, wodorosty morskie i inne algi,

   - słoma i plewy zbóż,

   - brukiew, buraki pastewne, korzenie pastewne, siano, lucerna, koniczyna, esparceta, kapusta pastewna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne,

   - szelak, gumy naturalne, żywice, gumożywice i oleożywice (np. balsamy),

   - soki i ekstrakty roślinne,

   - smalec do zastosowań przemysłowych,

   - tłuszcze wołowe, owcze lub kozie, stearyna smalcowa, olej smalcowy, oleostearyna, oleina i olej łojowy,

   - olej palmowy, oliwa z orzeszków ziemnych,

   - tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, gotowane, utlenione, odwodnione, siarkowane, dmuchane, polimeryzowane przez ogrzewanie w próżni lub w gazie obojętnym, lub inaczej modyfikowane,

   - niektóre podroby i krew z indyków,

   - ekstrakty, soki, mąki, grysiki i granulki nienadające się do spożycia z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub innych bezkręgowców wodnych,

   - ziarna i łuski kakaowe, łupiny, orzechy i inne jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane,

   - soki z owoców tropikalnych,

   - otręby, śruta z roślin strączkowych, wysłodki buraczane, wytłoczyny z trzciny cukrowej i inne odpady produkcji cukru i skrobi, pozostałości i odpady browarnicze i gorzelniane,

   - makuchy i inne pozostałości ekstrakcji tłuszczów lub olejów roślinnych,

   - szlam i kamień winny, odpady, pozostałości i produkty uboczne w postaci granulek lub nie,

   - produkty używane do karmienia zwierząt.

   Należy dodać, że w ramach ustanowionych dla UE, zgodnie z ww. porozumieniem, kontyngentów na mięso drobiowe, wieprzowe, na przetwory z tych mięs, masło, sery, mąki i otręby, rzepaku i słodu, na wniosek MRiRW, wprowadzono:

   - kwartalny podział: kontyngentów w odniesieniu do pszenicy, mięsa drobiowego, wieprzowego i ich przetworów, mąki, słodu, rzepaku,

   - obowiązek pobierania kaucji w odniesieniu do importu towarów rolnych w ramach kontyngentów ustanowionych dla UE,

   - transze określające maksymalną ilość towaru, jaką można uzyskać na jedno pozwolenie wydawane w ramach kontyngentów na import masła, serów, mięsa wieprzowego i jego przetworów.

   Ocena wartości koncesji na podstawie porównania danych statystycznych na rok 2000, 2001.

   W wyniku porozumienia z 26 września 2000 r. Polska uzyskała znacząco większe koncesje niż pozostałe kraje negocjujące z UE porozumienie w sprawie wzajemnej liberalizacji obrotów towarami rolnymi, tak jeżeli chodzi o zakres towarowy, jak i skalę preferencji. Według danych Komisji Europejskiej, po wejściu w życie porozumienia o wzajemnej liberalizacji handlu rolnego z 26 września 2000 r. 96,5% importu UE z Polski towarów rolnych objęte jest koncesjami, przy czym 90% objęte jest stawką celną 0%, 70% importu Polski z UE towarów rolnych objęte jest preferencjami, przy czym 58% objęte jest stawką celną 0%. Tak więc po raz pierwszy od obowiązywania Układu Europejskiego Polska uzyskała nierównowagę wymiany koncesji na swoją korzyść.

   W 2001 r. eksport do UE produktów rolnych objętych porozumieniem wzrósł w relacji do 2000 r. w większym stopniu niż import z UE, w wyniku czego saldo obrotów tymi towarami między Polską i UE poprawiło się.

   Ponadto uprzejmie informuję, że Polska stosuje także następujące środki ograniczające import:

   - Opłaty celne dodatkowe

   Opłaty celne dodatkowe są instrumentem, za pomocą którego istnieje możliwość wprowadzenia ograniczeń w imporcie większości towarów. Taką możliwość Polska zagwarantowała sobie w polskiej liście koncesyjnej do WTO. Do wprowadzenia powyższej regulacji konieczne jest coroczne wydawanie stosownych rozporządzeń ministra rolnictwa i rozwoju wsi.

   Z dniem 27 lutego 2002 r. weszły w życie dwa rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi: w sprawie określenia wykazu towarów rolnych przywożonych z zagranicy, na które mogą być nałożone opłaty celne dodatkowe, oraz w sprawie określenia cen progu dla towarów rolnych przywożonych z zagranicy (DzU nr 16 z dnia 27 lutego 2002 r.) oraz z dniem 24 lipca br. rozporządzenie w sprawie określenia wielkości progowych.

   W przypadku importu danego produktu po cenach niższych od cen progu lub przekraczającego wielkość progową, powodującego zakłócenia na rynku danego produktu, na wniosek ministra rolnictwa i rozwoju wsi mogą zostać wprowadzone opłaty celne dodatkowe rozporządzeniem ministra gospodarki.

   Korzystając z klauzuli cenowej, na wniosek MRiRW, z dniem 21 kwietnia br. rozporządzeniem ministra gospodarki (DzU nr 38 z 2002 r., poz. 255) wprowadzony został obowiązek pobierania opłat celnych dodatkowych w imporcie następujących produktów:

   - mięsa i jadalnych podrobów z drobiu,

   - proszku jajecznego,

   - pomidorów i ogórków świeżych lub chłodzonych,

   - mąki z pszenicy zwyczajnej, żytnio-pszennej i żytniej,

   - pomidorów przetworzonych,

   - syropów cukrowych,

   - pszenicy,

   - mięsa wieprzowego,

   - róż i chryzantem ciętych, świeżych,

   - otrąb i śrut,

   - piskląt kurzych.

   Oznacza to, że w przypadku importu ww. produktów po cenach niższych od wyznaczonej ceny progu naliczane będą, zgodnie z zasadami WTO, opłaty celne dodatkowe. Należy dodać, że w odniesieniu do importu z UE objętego preferencjami nie są naliczane opłaty celne dodatkowe.

   - Automatyczną rejestrację obrotu w przywozie niektórych towarów rolnych

   Automatyczna rejestracja obrotu w przywozie niektórych towarów rolnych polega na konieczności uzyskania pozwolenia na import danego towaru, na wnioskowaną ilość. Regulacja ta przewiduje również obowiązek składania sprawozdań z wykorzystania udzielonego pozwolenia co 30 dni, licząc od dnia jego wydania.

   Z dniem 18 stycznia 2002 r. weszło w życie rozporządzenie ministra gospodarki z dnia 29 grudnia 2001 r. (DzU nr 2, poz. 20) w sprawie ustanowienia automatycznej rejestracji obrotu w przywozie niektórych towarów rolnych. Od tego dnia wydawane są przez Agencję Rynku Rolnego pozwolenia na przywóz towarów rolnych wymienionych w ww. rozporządzeniu.

   Regulacja ta umożliwia monitorowanie wielkości importu produktów rolnych ogółem, jak i z poszczególnych krajów. Monitorowanie importu stanowi ważne źródło informacji będące podstawą do podejmowania decyzji przeciwdziałających zagrożeniom spowodowanym nadmiernym importem, takich jak o wprowadzeniu opłat celnych dodatkowych, wycofaniu preferencji w imporcie określonego produktu z danego kraju, z którym Polska ma zawartą umowę SWH, czy też Układu Europejskiego.

   Należy również zaznaczyć, że wielkość importu poszczególnych towarów rolnych nie zależy bezpośrednio od państwowej administracji, gdyż nie dokonuje ona importu, lecz od podmiotów gospodarczych. Poprzez określoną politykę w zakresie stawek celnych, kontyngentów i innych ograniczeń administracja państwowa wpływa jedynie pośrednio na dostosowanie wielkości importu towarów szczególnie ˝wrażliwych˝ do aktualnej sytuacji rynkowej.

   Ponadto należy dodać, że importowana żywność podlega badaniom przez wyspecjalizowane służby, takie jak: Inspekcja Weterynaryjna, Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcja Sanitarna, Centralny Inspektorat Standaryzacji.

   Sekretarz stanu

   Czesław Siekierski

   Warszawa, dnia 12 grudnia 2002 r.