Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury

na interpelację nr 2441

w sprawie polityki rozliczeniowej miejskich przedsiębiorstw wodociągów i kanalizacji w zakresie zaopatrzenia mieszkańców w wodę

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani poseł Anny Sobeckiej w sprawie polityki rozliczeniowej miejskich przedsiębiorstw wodociągów i kanalizacji w zakresie zaopatrzenia mieszkańców w wodę, uprzejmie informuję pana marszałka.

   Przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (DzU nr 72, poz. 747) stanowi, że ilość wody dostarczonej do nieruchomości ustala się na podstawie wskazania wodomierza głównego, a w przypadku jego braku - w oparciu o przeciętne normy zużycia wody. Zasada ta obowiązywała również przed uchwaleniem przedmiotowej ustawy i zawarta była w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i odprowadzanie ścieków (DzU nr 151, poz. 716). W związku z powyższym wskazania wodomierza głównego muszą zostać rozliczone na wszystkie lokale, co wiąże się z obciążaniem lokatorów rozliczeniem różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy mieszkaniowych. Różnica ta może być spowodowana zużywaniem wody na wspólne cele (utrzymanie czystości w nieruchomości, podlewanie zieleni, pobór techniczny) oraz stratami wody będącymi wynikiem złego stanu instalacji wewnętrznej nieruchomości. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie może odpowiadać za straty wody w instalacji wewnętrznej niebędącej jego własnością. Straty te związane są ze złym stanem technicznym instalacji, za którą zgodnie z przepisami Prawa budowlanego odpowiada właściciel nieruchomości.

   Za ˝kradzież˝ wody przez nieuczciwych lokatorów ustawa w art. 28 przewiduje sankcje karne. Przedstawiciel przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego na podstawie art. 7 ma uprawnienia do wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń każdego, kto korzysta z usług w celu przeprowadzenia kontroli wodomierza głównego lub wodomierzy zainstalowanych w lokalach i dokonania odczytu ich wskazań.

   Przepis § 18 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzania ścieków (DzU nr 26, poz. 257) określa sposób ustalania ilości pobieranej wody w przypadku niesprawności wodomierza głównego. Sprawdzenia prawidłowości wodomierza dokonuje przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne na wniosek odbiorcy usług.

   Okresy ważności cech legalizacyjnych wodomierzy ustalane są w przepisach metrologicznych - zarządzeniu nr 102 prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia 28 sierpnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia przepisów metrologicznych o licznikach do wody (DzUrz Miar i Probiernictwa nr 19, poz. 101, z późn. zm.).

   Jednocześnie informuję, że w 2002 r. wydane zostały wszystkie akty wykonawcze do ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Ustawa nie zawiera delegacji do wydania rozporządzenia w sprawie określenia sposobu zawierania umów bezpośrednio z lokatorami. Zdaniem urzędu regulacje art. 6 ust. 6 ustawy są wystarczającą podstawą do zawierania tych umów, o ile spełnione są warunki określone w pkt. 1-4.

   Ustawa w art. 6 ust. 7 przewiduje również możliwość zawierania umów indywidualnych bez konieczności spełnienia tych warunków, o ile taką zgodę wyrazi przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Marek Bryx

   Warszawa, dnia 3 stycznia 2003 r.