Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 2638

w sprawie wykorzystania środków specjalnych urzędów skarbowych

   W związku z otrzymaną przy piśmie pana marszałka, znak SPS-0202-2638/03 z 22 stycznia 2003 r., interpelacją pana posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie wykorzystania środków specjalnych urzędów skarbowych, uprzejmie wyjaśniam, co następuje:

   Ad 1. Przywołane w interpelacji pana posła przepisy ustawy z dnia 21 czerwca o urzędach i izbach skarbowych (DzU nr 106, poz. 489, z późn. zm.) oraz rozporządzenia ministra finansów z dnia 2 stycznia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej środkami specjalnymi na wydatki związane z prowadzeniem egzekucji administracyjnej (DzU nr 4, poz. 33) określają zasady tworzenia i funkcjonowania tych środków specjalnych. Są one tworzone z pobieranej od wierzycieli opłaty komorniczej stanowiącej równowartość 5% ściągniętych kwot w trybie egzekucyjnym oraz z pobieranych od zobowiązanego opłat za czynności egzekucyjne i opłat manipulacyjnych. Z powyższych środków finansowane są wynagrodzenia prowizyjne właściwych pracowników komórek egzekucyjnych urzędów skarbowych za wykonane czynności egzekucyjne, wydatki związane z prowadzeniem egzekucji oraz przedsięwzięcia usprawniające egzekucję administracyjną. Zgodnie z art. 66 § 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DzU z 1991 r. nr 36, poz. 161, z późn. zm.) opłaty komorniczej nie pobiera się od należności, których wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym od tytułów własnych. A więc w przypadku, kiedy wierzycielem jest urząd skarbowy, opłata komornicza nie jest pobierana. Stąd też ewentualnie późniejsze wzruszenie decyzji urzędu skarbowego, które stało się podstawą tytułu wykonawczego realizowanego egzekucyjnie, nie ma wpływu na wynagrodzenie prowizyjne.

   Inaczej natomiast wygląda sytuacja w przypadku wzruszenia decyzji będącej podstawą obcego tytułu wykonawczego. Zgodnie z przywołanym wyżej art. 66 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. opłata komornicza nie należy się organom egzekucyjnym wyłącznie od kwot wypłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo umorzenia postępowania egzekucyjnego. Fakt, iż decyzja wierzyciela obcego została wzruszona, a należność wyegzekwowana przez organ egzekucyjny okazała się nienależna, nie powoduje obowiązku zwrotu opłaty komorniczej. Organ egzekucyjny dokonał bowiem czynności egzekucyjnych stosownie do zlecenia wierzyciela i poniósł koszty. Odpowiedzialności za błąd wierzyciela ustawodawca nie przenosi na organ egzekucyjny, który działał prawidłowo, a ponadto nie ma prawa ani obowiązku badać zasadności i prawidłowości określonych należności przez wierzyciela.

   Ad 2. Realizacja przyjętych w planie finansowym środków specjalnych urzędu skarbowego wydatków na wynagrodzenia prowizyjne monitorowana jest w przesyłanych do Ministerstwa Finansów sprawozdaniach RB-32 z wykonania planu finansowego środków specjalnych sporządzanych przez urzędy skarbowe.

   Wymienione w § 1 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 29 października 1999 r. w sprawie określenia uprawnień szczegółowych w zakresie płac i innych świadczeń, zasad przyznawania tych świadczeń i ich wysokości oraz określenia dodatków do wynagrodzenia przysługujących niektórym kategoriom członków korpusu służby cywilnej (DzU nr 89, poz. 997, ze zm.) zarówno stanowiska pracowników zatrudnionych w urzędach skarbowych, jak i czynności związane z prowadzeniem egzekucji administracyjnej, za wykonanie których przysługuje im wynagrodzenie prowizyjne w określonej wysokości, stanowią katalog zamknięty. Dlatego też odchylenia wynagrodzeń prowizyjnych od planu wiążą się bezpośrednio z dochodami środków specjalnych. Jeżeli dochody środków specjalnych są wyższe, rosną też wynagrodzenia prowizyjne, co świadczy o zwiększeniu efektywności i poprawie ściągalności należności pieniężnych w drodze egzekucji administracyjnej prowadzonej przez urzędy skarbowe. W odwrotnej sytuacji należałoby mówić o spadku efektywności.

   Ad 3. W prowadzonej przez urzędy skarbowe egzekucji administracyjnej należności pieniężnych nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie wypłacania wynagrodzeń prowizyjnych.

   Sekretarz stanu

   Wiesław Ciesielski

   Warszawa, dnia 12 lutego 2003 r.