Odpowiedź ministra gospodarki

- z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -

na interpelację nr 6697

w sprawie decyzji rządu umożliwiającej bieżące finansowanie Huty Katowice SA

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację poselską pana posła Tomasza Karwowskiego, skierowaną przy piśmie SPS-0202-6697/01 z dnia 20 czerwca br., pragnę stwierdzić, że tylko prawdziwy niepokój o losy sektora stalowego, a w tym Huty Katowice SA i osób tam pracujących, może częściowo tłumaczyć mało obiektywną ocenę pana posła Karwowskiego przedstawioną w uzasadnieniu do interpelacji. Jedynie szacunek do posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oraz pana marszałka osobiście nie pozwala na udzielenie odpowiedzi w stylu argumentów przytaczanych w uzasadnieniu do interpelacji, zwłaszcza że można odnieść wrażenie, że panu posłowi nie są znane fakty związane z trudną sytuacją Huty Katowice.

   Wyjaśniając niektóre kwestie szczegółowe, pragnę poinformować, co następuje:

   1. W dniu 30 czerwca 1998 r. Rada Ministrów przyjęła program restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali w Polsce. Program ten był sukcesywnie wdrażany, a jednym z jego elementów była dotowana - od 1999 r. do chwili obecnej - z budżetu państwa restrukturyzacja zatrudnienia. Równocześnie pragnę poinformować, że okresowo składana przez Radę Ministrów informacja o przebiegu tego procesu była przedmiotem obrad komisji sejmowych oraz plenarnych posiedzeń Sejmu. Prowadzony monitoring tego procesu oraz aktualna sytuacja na rynku wyrobów stalowych potwierdziły konieczność dokonania głębokiej weryfikacji założeń restrukturyzacyjnych, co skutkowało przyjęciem przez Radę Ministrów w dniu 5 czerwca 2001 r. ˝Programu restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali - aktualizacja 2001˝. Wraz z tym dokumentem Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali, który w dniu 18 czerwca został skierowany do marszałka Sejmu. W chwili obecnej nad projektem tym obraduje sejmowa Komisja Gospodarki i wyłącznie od posłów Rzeczypospolitej Polskiej jest uzależnione tempo prac nad proponowanymi przez Radę Ministrów uregulowaniami prawnymi wspomagającymi restrukturyzację hutnictwa.

   2. Program restrukturyzacji hutnictwa zakłada przeprowadzenie konsolidacji czterech hut, w tym Huty Katowice, i utworzenie Polskich Hut Stali SA jako alternatywy dla procesu prywatyzacji. Przyjęty przez ministra skarbu państwa i ministra gospodarki plan działań koordynujących procesy restrukturyzacyjne, w tym konsolidację i prywatyzację, zakłada otrzymanie wiążących ofert od inwestorów do 18 lipca 2001 r., a następnie przeprowadzenie negocjacji i podjęcie decyzji o prywatyzacji. Zakłada się, że w przypadku braku inwestora strategicznego dla 4 hut utworzony koncern będzie prowadził działania restrukturyzacyjne i po ich przeprowadzeniu ponownie wystąpi z wnioskiem o prywatyzację.

   3. Pragnę również wyrazić opinię, że kwestia związana z odzyskaniem płynności finansowej Huty Katowice leży w kompetencji zarządu tej huty. Trudna sytuacja finansowa Huty Katowice wynika z działań poprzedniego zarządu i zaciągnięcia trudnych do spłaty kredytów pod zastaw majątku huty, różnego rodzaju cesji, wraz z przyszłymi wpływami z kontraktów eksportowych o łącznej wartości wielokrotnie przekraczającej pozyskany kredyt. Wobec wycofania się inwestora strategicznego z procesu prywatyzacji huty banki postawiły kredyt w stan natychmiastowej wymagalności. Spowodowało to zagrożenie dalszego bytu Huty Katowice. Chciałbym w tym miejscu poinformować pana marszałka, że byłemu zarządowi Huty Katowice stanowisko inwestora strategicznego znane było już w lipcu ubiegłego roku, a więc przed powołaniem pana Edwarda Nowaka na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki. Dlatego też nie jest zrozumiałe powtarzanie przez pana posła Tomasza Karwowskiego opinii byłego zarządu huty. Na decyzję inwestora wpływ miała sytuacja ekonomiczno-finansowa grupy CORUS oraz odmowa Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju udzielenia firmie CORUS kredytu na sfinalizowanie tego kontraktu na warunkach niezgodnych z zasadami przyjętymi przez EBOR. Mając na uwadze znaczenie Huty Katowice dla regionu, sektora oraz całej gospodarki naszego kraju, wobec niezwykle trudnej sytuacji huty rząd RP postanowił wspierać działania zarządu huty przez powołany w tym celu zespół doraźny. Problemy huty były również omawiane na posiedzeniu Rady Ministrów, która podjęła stosowne decyzje wyrażające się dokapitalizowaniem Towarzystwa Finansowego Silesia, które ma spełniać rolę wspomagającą w finansowaniu bieżącej działalności przedsiębiorstwa. Jednakże twarde stanowisko konsorcjum banków kredytujących Hutę Katowice, zmierzające do odzyskania udzielonego kredytu, niezwykle utrudnia prowadzone w tym zakresie i wspierane przez rząd działania. Trwają jednakże ciągłe konsultacje z bankami, celem których jest złagodzenie prezentowanego przez banki stanowiska oraz odzyskanie większej swobody w podejmowanych przez zarząd huty działaniach bieżących. Wydaje się, a tego oczekuje strona rządowa, że działania te przyniosą oczekiwane efekty w postaci restrukturyzacji zadłużenia huty, co już niejednokrotnie wyrażało się w zawieszeniu podejmowanych przez konsorcjum decyzji dotyczących natychmiastowego zwrotu należnych rat kredytu. W efekcie tych działań konta Huty Katowice zostały odblokowane.

   Wyrażam nadzieję, że poruszone problemy wyczerpują merytoryczną część stawianych pytań oraz postulatów. Jednocześnie pozwolę sobie pominąć sugestie personalne oraz wykraczające poza problematykę szeroko pojętego procesu restrukturyzacji hutnictwa.

   Jeszcze raz wyrażam przekonanie, że przyjęty przez Radę Ministrów program restrukturyzacji sektora oraz projekt ustawy o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali znajdzie zrozumienie w oczach parlamentarzystów, co zostanie wyrażone w szybkim uchwaleniu ustawy. Stwarza ona, oprócz innych propozycji restrukturyzacyjnych, również warunki, aby dyskutowana przez całą dekadę lat dziewięćdziesiątych zasadność konsolidacji podstawowego potencjału produkcyjnego polskiego hutnictwa mogła stać się faktem.

   Ze strony rządu Rzeczypospolitej Polskiej deklaruję daleko idącą współpracę w procesie legislacyjnym.

   Z poważaniem

   Minister

   Janusz Steinhoff

   Warszawa, dnia 5 lipca 2001 r.