Odpowiedź ministra zdrowia

na interpelację nr 6849

w sprawie zadłużenia szpitali

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Jerzego Jaskierni przesłaną przy piśmie znak: SPS-0202-6849/01 w dniu 16 lipca 2001 r. w sprawie zadłużenia szpitali, uprzejmie informuję, co następuje.

   Od czasu wejścia w życie ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU z 1997 r. nr 28, poz. 153, z późn. zm.) wszystkie szpitale funkcjonują w formie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Prowadzą one samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów koszty działalności i zobowiązania.

   Obowiązek dokonywania czynności kontrolnych i oceny działalności zakładów opieki zdrowotnej, w tym w szczególności gospodarki finansowej i pracy kierownika zakładu spoczywa na podmiocie, który zakład utworzył. Ministerstwo Zdrowia nie monitoruje działalności wszystkich szpitali w Polsce, gdyż kwestia oceny ich funkcjonowania, w tym oceny gospodarki finansowej leży w kompetencjach większości jednostek samorządu terytorialnego.

   Ministerstwo Zdrowia prowadzi nadzór nad działalnością samodzielnych publicznych szpitali klinicznych oraz innych jednostek określonych w rozporządzeniu prezesa Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania ministra zdrowia (DzU z 1999 r. nr 91, poz. 1036).

   Zobowiązania samodzielnych publicznych szpitali klinicznych na koniec grudnia 2000 r. kształtowały się na poziomie 471 387 tys. zł.

   Przyczyną wzrostu zobowiązań ww. podmiotów jest często nieterminowe przekazywanie środków finansowych na realizację świadczeń zdrowotnych oraz limitowanie wydatków możliwościami finansowymi kas chorych i budżetu państwa.

   W ustawie budżetowej na rok 2001 nie przewiduje się dodatkowych środków finansowych na regulację zobowiązań samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, ponieważ zobowiązania powstałe po dacie wpisu zakładów opieki zdrowotnej do rejestru sądowego są zobowiązaniami zakładów, a nie zobowiązaniami skarbu państwa. Wynika to z art. 35b ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (DzU z 1991 r. nr 91, poz. 408, z późn. zm.) oraz z art. 40 ust. 1 Kodeksu cywilnego.

   Sukcesywne zwiększanie składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, restrukturyzacja samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz edukacja z zakresu zarządzania w ochronie zdrowia są jednymi z ważniejszych działań wpływających na zachowanie płynności finansowej w samodzielnych publicznych szpitalach klinicznych. Powyższe rozwiązania oraz dofinansowywanie jednostek z rezerw celowych budżetu państwa w ramach ˝Programu restrukturyzacji w ochronie zdrowia i perspektywy działań w latach następnych˝ wpłynęły korzystnie na działalność szpitali klinicznych w dobie reformy ochrony zdrowia.

   Zróżnicowany poziom zadłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej zależy zapewne od potencjału jednostek, wielkości obsługiwanej populacji - pacjentów, konsekwentnego wprowadzania zmian systemowych w zakładach oraz koordynacji i nadzoru ze strony organów założycielskich.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Grzegorz Opala

   Warszawa, dnia 3 sierpnia 2001 r.