Odpowiedź ministra zdrowia

na interpelację nr 331

w sprawie przekazania finansowania wysokospecjalistycznych procedur medycznych do kas chorych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani Agnieszki Pasternak, posła na Sejm RP, załączoną przy piśmie z dnia 10 stycznia 2002 r. w sprawie przekazania finansowania do regionalnych kas chorych wysokospecjalistycznej procedury medycznej ˝leczenie ostrej fazy oparzeń III powyżej 30% powierzchni ciała˝, uprzejmie wyjaśniam.

   Leczenie ostrej fazy oparzeń III powyżej 30% powierzchni ciała było w latach 1999-2001 finansowane z budżetu państwa w ramach tzw. wysokospecjalistycznych procedur medycznych. W połowie 2001 r. podjęto z przedstawicielami kas chorych i środowiskami medycznymi rozmowy mające na celu przekazanie części świadczeń do realizacji przez kasy chorych.

   Wysokospecjalistyczne procedury medyczne są świadczeniami zdrowotnymi o charakterze ponadregionalnym i wysokim stopniu złożoności oraz wymagają dla swej realizacji wysokich kwalifikacji personelu medycznego i odpowiedniego wyposażenia. W miarę rozwoju i upowszechniania się technologii medycznych naturalnym biegiem rzeczy świadczenia te przekazywane są do realizacji kas chorych, natomiast ich miejsce zajmują nowe lub niedostatecznie upowszechnione procedury lub technologie.

   Czas przeznaczony na konsultacje i przekazywanie świadczeń był wystarczająco długi dla przygotowania się obu stron, tj. kas chorych i jednostek służby zdrowia, do realizowania świadczeń w nowym układzie organizacyjnym. Zadanie to było o tyle ułatwione, że kasy chorych i świadczeniodawcy współpracują od dawna w dziedzinie lżejszych oparzeń lub oparzeń III obejmujących mniejszą powierzchnię ciała.

   Przekazanie części świadczeń do kas chorych nie wiąże się z zagrożeniem braku możliwości sfinansowania tych świadczeń. Oparzenia stanowiły ok. 2% budżetu procedur wysokospecjalistycznych. Dla budżetu kas chorych będzie to ok. 0,05%. Ponadto budżet Ministerstwa Zdrowia przeznaczony na szeroko rozumiane świadczenia zdrowotne nie ulega większym zmianom, tak więc przekazanie części świadczeń do kas chorych wiąże się z finansowaniem innych lub nowych świadczeń, w związku z czym obciążenie kas chorych pozostaje na niezmienionym poziomie.

   Wobec powyższego poziom zabezpieczenia społeczeństwa i dostępność do świadczeń powinny być zagwarantowane niezależnie od miejsca pochodzenia pacjenta. Regionalne kasy chorych zawierają umowy nie tylko ze świadczeniodawcami na swoim terenie, ale w przypadku świadczeń o specjalnym charakterze, do których można zaliczyć leczenie oparzeń, kontrakty te zawierają z wiodącymi ośrodkami na terenie całego kraju.

   Inne poruszane w interpelacji problemy uregulowane są przez odrębne przepisy, np. leczenie obcokrajowców regulują umowy międzynarodowe, za leczenie bezdomnych odpowiedzialne są samorządy, których kondycja finansowa może być nawet lepsza od kondycji budżetu państwa. W opinii Ministerstwa Zdrowia nie ma potrzeby rozwiązywania problemu kosztów gotowości ośrodków świadczących usługi w stanach nagłych. Gotowość w tym wypadku jest jednym z elementów składających się na koszt funkcjonowania ośrodka, co przekłada się na koszt świadczenia, które jest refundowane na podstawie umowy i to niezależnie, czy z Ministerstwem Zdrowia, czy z kasami chorych.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Mariusz Łapiński

   Warszawa, dnia 12 lutego 2002 r.