Odpowiedź na interpelację w sprawie oddłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w woj. świętokrzyskim, w tym Szpitala Powiatowego w Busku Zdroju
Odpowiedź ministra zdrowia
na interpelację nr 347
w sprawie oddłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w woj. świętokrzyskim, w tym Szpitala Powiatowego w Busku Zdroju
Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma z dnia 15 stycznia 2002 r. (znak SPS-0202-347/02), w sprawie interpelacji pani poseł Zofii Grzebisz-Nowickiej, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.
1. Jakie działania podejmie minister zdrowia w sprawie oddłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w woj. świętokrzyskim, w tym Szpitala Powiatowego w Busku Zdroju?
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (DzU z 1991 r. nr 91, poz. 408, z późn. zm.) nie przewidują bezpośredniej redukacji zadłużenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej przez budżet państwa. Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej pokrywa we własnym zakresie ujemny wynik finansowy (art. 60 ust. 1 ww. ustawy). Zgodnie z ustawą samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej prowadzi samodzielną gospodarkę finansową oraz zgodnie z art. 54 ust. 1 ww. ustawy może uzyskiwać środki finansowe:
1) z odpłatnych świadczeń zdrowotnych udzielanych w szczególności na zlecenie:
a) organu, który utworzył zakład, lub innych organów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów,
b) osób objętych ubezpieczeniem innym niż ubezpieczenie społeczne,
c) instytucji ubezpieczonych,
d) zakładów pracy, organizacji społecznych i innych instytucji,
e) innych zakładów opieki zdrowotnej,
f) osób fizycznych nieobjętych ubezpieczeniem lub za świadczenie nieprzysługujące w ramach ubezpieczenia,
2) na realizację zadań i programów zdrowotnych,
3) z wydzielonej działalności gospodarczej innej niż wymieniona w pkt. 1, jeżeli statut zakładu przewiduje prowadzenie takiej działalności z darowizn, zapisów, spadków oraz ofiarności publicznej, także pochodzenia zagranicznego z zastrzeżeniem wynikającym z art. 42 ww. ustawy.
Należy nadto zwrócić uwagę na fakt, iż problematyka oddłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej jako samoistnych bytów prawnych musi być zgodna z następującymi ustawami: ustawą z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (DzU nr 155, poz. 1014, z późn. zm.), ustawą z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego (DzU nr 48, poz. 550, z późn. zm.) oraz ustawą z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (DzU nr 60, poz. 704, z późn. zm.), ponieważ w związku z zapisem art. 4 pkt 15 lit. c samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest przedsiębiorcą publicznym.
Ministerstwo Zdrowia nie oddłużając bezpośrednio szpitali uczestniczy jednak we wspieraniu zmian w strukturze opieki zdrowotnej, a przez to w poprawie wyników finansowych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, poprzez realizację Programu restrukturyzacji w ochronie zdrowia. W wyniku wdrażania tego programu Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Busku Zdroju, przy ul. Bohaterów Warszawy 67, otrzymał w latach 1999-2000 kwotę 700 000 PLN na modernizację szpitala oraz zakup aparatury.
2. Kiedy pielęgniarki otrzymają należne im podwyżki płac?
Przepisy ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (DzU z 2001 r. nr 5, poz. 45) regulują relacje między pracodawcą a pracownikiem i nie nakładają na budżet państwa obowiązku finansowania podwyżek wynagrodzeń w samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej.
W uzasadnieniu do projektu wymienionej ustawy (druk sejmowy nr 2482) odnośnie do źródła sfinansowania skutków jej wejścia w życie wskazano, iż ˝realizacja wzrostu wynagrodzeń nastąpi w ramach środków, jakimi będą dysponować pracodawcy, pochodzących głównie ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych kontraktowanych przez kasy chorych˝, a ˝podwyższenie wynagrodzeń na zasadach określonych w projekcie nie spowoduje dodatkowych skutków finansowych dla budżetu państwa˝.
Stwierdzić należy, że finansowanie wynagrodzeń pracowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, a także podwyższenie płac wynikających z ww. ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. powinno być dokonywane ze środków będących w dyspozycji danego zakładu opieki zdrowotnej. Środki na ten cel samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej uzyskuje za świadczone usługi zdrowotne w ramach negocjowanych kontraktów z kasami chorych oraz w ramach prowadzonej innej działalności gospodarczej, a także w wyniku obniżenia kosztów prowadzonej działalności poprzez restrukturyzację zatrudnienia oraz obniżenia kosztów bezpośrednich i pośrednich.
Dodatkowo podkreślić należy, że reforma systemu opieki zdrowotnej, nadając zakładom opieki zdrowotnej osobowość prawną i opierając ich zarządzanie na zasadzie samofinansowania, ograniczyła możliwość uzyskiwania dotacji z budżetu państwa tylko do wyjątkowych sytuacji (art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - DzU nr 91, poz. 408, z późn. zm.).
W ustawowo wskazanych przypadkach nie przewidziano możliwości dotowania wzrostu wynagrodzeń pracowniczych.
Zakłady opieki zdrowotnej zostały zobligowane ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (DzU z 2001 r. nr 5, poz. 45) do wypłacenia pielęgniarkom należnych podwyżek płac, jednakże terminy wypłat zależą od kierowników poszczególnych zakładów.
Minister
Mariusz Łapiński
Warszawa, dnia 7 lutego 2002 r.