Odpowiedź ministra zdrowia

na interpelację nr 431

w sprawie trudności osób niepełnosprawnych w dostępie do ochrony zdrowia i rehabilitacji

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pani poseł Renaty Szynalskiej z dnia 14 stycznia 2002 r., nr SPS-0202-431/02, w sprawie trudności osób niepełnosprawnych w dostępie do ochrony zdrowia i rehabilitacji uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

   Ad 1. Minister zdrowia ma świadomość istniejących utrudnień w dostępie osób niepełnosprawnych do przychodni lekarskich. Ministerstwo Zdrowia podjęło wszelkie niezbędne działania oraz inicjatywy zmierzające do wyjaśnienia oraz rozwiązania tego rodzaju problemów.

   W celu uzyskania informacji na temat dostępu osób niepełnosprawnych do ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych z zakresu rehabilitacji Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych. Na podstawie uzyskanych informacji ustalono, że UNUZ wystąpił w dniu 24 stycznia 2002 r. do kas chorych o udostępnienie danych w tym zakresie oraz zobowiązał się do ich niezwłocznego przekazania do Ministerstwa Zdrowia.

   Ad 2. Ponadto Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych o przekazanie informacji na temat wyników prac Zespołu ds. Rehabilitacji Medycznej w zakresie sformułowania ujednoliconych zasad kontraktowania świadczeń z zakresu ambulatoryjnej rehabilitacji medycznej. Z udzielonych informacji wynika, iż zespół wznawia działalność nad wypracowaniem ujednoliconych zasad kontraktowania tych świadczeń (pierwsze spotkanie 15.02.2002 r.). Z przedstawionych dokumentów wynika, iż przedmiotem standardowych świadczeń kontraktowanych w zakresie rehabilitacji medycznej mają być: porada lekarska w zakresie rehabilitacji medycznej oraz procedury terapeutyczne - szczegółowo opisane w propozycjach opracowanych przez zespół. Postanowiono, iż minimalnym wymogiem dla udzielania świadczeń będzie zapewnienie warunków lokalowych zgodnych ze standardami określonymi w rozporządzeniu MZiOS z dnia 21 września 1992 r. (DzU 1992 nr 74, poz. 366, ze zm.). Zespół proponuje, by obowiązywał punktowy sposób rozliczania świadczeń z zakresu rehabilitacji. Precyzyjnie opisano również wymogi kadrowe, które powinien zapewnić świadczeniodawca.

   Oferta cenowa przygotowana przez świadczeniodawców powinna uwzględniać: koszt specjalistycznego badania zdrowotnego, koszt zleconych badań diagnostycznych oraz koszt transportu chorego i koszty wynikające z prowadzonej działalności. Oferta cenowa nie powinna uwzględniać wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa objętych wykazami stanowiącymi załączniki do rozporządzenia MZiOS z dnia 2 listopada 1998 r. (DzU 1998 nr 140, poz. 910, ze zm.). Stosownie do przyjętych założeń kasa chorych (lub inna instytucja ubezpieczenia zdrowotnego) nie będzie finansować gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, masażu leczniczego zlecanego z innych powodów niż ściśle udokumentowane wskazania lekarskie oraz świadczeń, których finansowanie określają odrębne przepisy.

   Minister

   Mariusz Łapiński

   Warszawa, dnia 11 lutego 2002 r.