Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 10057

w sprawie ograniczania ilości nieodpłatnych szczepień obowiązkowych dla dzieci

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją Pani Poseł Anny Sobeckiej w sprawie ograniczania ilości nieodpłatnych szczepień obowiązkowych dla dzieci przekazaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej znak: SPS-0202-10057/05, z dnia 20.05.2005 roku, uprzejmie informuję, co następuje.

   Po zapoznaniu się z treścią uwag zgłoszonych przez Panią Poseł w przedmiotowej interpelacji, a także z postawionymi w niej pytaniami, uprzejmie informuję, iż większość przytoczonych w piśmie argumentów i danych nie znajduje swojego odzwierciedlenia w faktach. Przytoczone przez Panią Poseł informacje o rzekomych oszczędnościach podejmowanych przez Ministerstwo Zdrowia na zakupach szczepionek dla dzieci nie są zgodne z istniejącym stanem rzeczy.

   Uprzejmie informuję Pana Marszałka, że wielkość zakupów preparatów szczepionkowych, które dokonywane są corocznie, uzależnia się od treści Programu Szczepień Ochronnych, stanowiącego podstawę określającą ilość zakupionych dawek poszczególnych szczepionek. Merytoryczny kształt Programu określany jest przez Komisję Epidemiologii Chorób Zakaźnych, skupiającą w swoim gronie wybitne autorytety z dziedzin m.in. epidemiologii, chorób zakaźnych, wakcynologii i pediatrii.

   Pani Poseł Anna Sobecka nie precyzuje niestety w swojej interpelacji, o jakie szczepienia i przeciwko jakim konkretnie chorobom chodzi. Wspomniana przez Panią Poseł żółtaczka nie jest jednostką chorobową, a objawem występującym m.in. w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu A, B, C i D oraz jako tzw. żółtaczka mechaniczna w przebiegu wzrostu poziomu bilirubiny w surowicy krwi. Trudno więc mówić o jakimkolwiek szczepieniu przeciwko żółtaczce. Przeciwko WZW C i D nie ma na świecie dostępnych szczepionek. Odnośnie WZW A nigdy w naszym kraju nie było obowiązkowych bezpłatnych szczepień. Przeciwko temu schorzeniu realizowane są szczepienia zalecane. Zgodnie z przyjętymi zasadami koszt szczepionki ponoszą rodzice, natomiast jej wykonanie finansowane jest z budżetu państwa. Zachorowalność na tę chorobę zmniejsza się z roku na rok. Przykładowo, w roku 1977 zanotowano 56 516 przypadków zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu A, natomiast w roku 2004 przypadków tych było jedynie 95. Zgodnie z opiniami ekspertów od roku 1997 Polska zaliczana jest do państw o niskiej endemiczności. Ten typ endemiczności występuje w krajach o dobrym stanie sanitarnym, zwłaszcza w zakresie jakości wody i żywności.

   Istotnym problemem była natomiast w latach ubiegłych duża liczba zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Uprzejmie informuję, że w Polsce wdrożony jest z powodzeniem Program Szczepień Ochronnych, który obejmuje m.in. szczepienia przeciwko temu schorzeniu. Są one systematycznie realizowane od roku 1989 i działania te przynoszą znakomite rezultaty epidemiologiczne, czego dowodem jest fakt, że zachorowalność na WZW B spadła w roku 2004 do poziomu 1 469 przypadków, w porównaniu do 16 285 przypadków zarejestrowanych w roku 1984.

   Uprzejmie informuję Pana Marszałka, że Ministerstwo Zdrowia nie wycofało się ze szczepień przeciwko temu schorzeniu, nie planuje takich kroków, a nakłady finansowe na zakup tylko tych dwóch szczepionek, tj. przeciwko WZW B dla dzieci i dorosłych wyniosły w roku 2005 - 4 876 850 zł.

   Odnośnie pytania Pani Poseł sugerującego, że rząd polski oszczędza na dzieciach ˝skreślając kolejne szczepionki˝, uprzejmie informuję, że działania Ministerstwa Zdrowia zdążają w przeciwnym wręcz kierunku. Lista chorób, przeciwko którym stosuje się szczepienia, ulega - w miarę możliwości budżetowych naszego kraju - rozszerzaniu. Dodatkowo, wprowadzane są do kalendarza szczepień coraz droższe, nowoczesne preparaty poliwalentne uodparniające dzieci przeciwko kilku chorobom jednocześnie. Szczepionki te powodują lepsze uodpornienie populacji, ograniczają ilość iniekcji i powodują mniejsze objawy poszczepienne. Przykładowo w roku 2003 wprowadzono do Programu Szczepień Ochronnych najnowszą dostępną szczepionkę przeciwko odrze, śwince i różyczce oraz szczepionkę DTaP przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca. W roku 2004 wprowadzono szczepionkę przeciwko Haemophilus influenzae dla dzieci z domów małego dziecka, a w roku 2005 rozszerzono te szczepienia na dzieci z rodzin wielodzietnych, które stanowią grupę najbardziej narażoną na zakażenie tym patogenem.

   Reasumując, pragnę stwierdzić, że informacje, z których korzystała Pani Poseł Anna Sobecka, są nieprecyzyjne i nie mają pokrycia w faktach. Zdrowie najmłodszej części naszego społeczeństwa jest jednym z priorytetów przyjętych w działaniach Ministerstwa Zdrowia, a przytoczone powyżej przykłady dobitnie o tym świadczą.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Zbigniew Podraza

   Warszawa, dnia 25 maja 2005 r.