Odpowiedź ministra środowiska

na interpelację nr 10572

w sprawie dramatycznej sytuacji małych i średnich firm przerabiających drewno w związku z niemożliwością jego zakupu w Lasach Państwowych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację posła Tomasza Markowskiego, przesłaną przy piśmie z dnia 5 sierpnia 2005 r., znak SPS-0202-10572/05, w sprawie dramatycznej sytuacji małych i średnich firm przerabiających drewno w związku z niemożliwością jego zakupu w Lasach Państwowych, uprzejmie wyjaśniam.

   1. Sytuacja na rynku drzewnym, zarówno lokalnym, jak i krajowym, jest pilnie monitorowana przez stosowne służby Lasów Państwowych. Lasy Państwowe nie stosują rozdzielnictwa ani też preferencyjnych zasad sprzedaży drewna jakiejkolwiek grupie odbiorców, natomiast muszą dbać o równowagę na rynku surowca drzewnego, zachowując właściwą strukturę zaopatrzenia zarówno dużych, średnich, jak i najmniejszych zakładów. Szczegółowe zasady sprzedaży drewna reguluje zarządzenie nr 91 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie prowadzenia sprzedaży drewna w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe. Treść zarządzenia została uzgodniona ze wszystkimi grupami nabywców. Rynek surowca drzewnego podzielony został na trzy segmenty, których organizację ustalają odpowiednio: rynek krajowy - Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, rynek regionalny - dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych oraz rynek lokalny - nadleśniczowie. W oparciu o zarządzenie nr 91 Dyrektor Generalny może zawierać porozumienia długoterminowe, na podstawie których gwarantuje sprzedaż określonych ilości surowca, bez określania cen. Takie porozumienia na szczeblu regionalnym (na wniosek zainteresowanych) mogą zawierać również dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych.

   2. Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych nie podpisała umów długoterminowych, a jedynie porozumienia długoterminowe z pewną grupą dużych odbiorców. Ilości drewna do tych firm są ustalane na szczeblu regionalnym, w oparciu o aktualną sytuację, w umowach rocznych. W segmencie krajowym rynku drzewnego funkcjonują zakłady celulozowo-papiernicze i największe zakłady produkcji płyt drewnopochodnych, zaś warunki sprzedaży-zakupu surowca ustalane są przez zespoły negocjacyjne, w których skład ze strony Lasów Państwowych wchodzą przedstawiciele wszystkich 17 regionalnych dyrekcji oraz zespołów składnic. Dodatkowo należy zaznaczyć, że planowanie ilości surowca sprzedawanego odbiorcom krajowym nie ma charakteru nakazowego. Ilość sprzedawanego tej grupie nabywców surowca zależy m.in. od liczby podmiotów gospodarczych zainteresowanych zakupem, a także od popytu na drewno. Poza tym liczba poszczególnych sortymentów surowca oferowanego do sprzedaży przez Lasy Państwowe zależy przede wszystkim od niezbędnych do wykonania zadań z zakresu hodowli i ochrony lasu (zapisanych w planie urządzenia lasu).

   3. Lasy Państwowe nie stosują szczególnych preferencji przy ustalaniu terminów płatności ani w jakichkolwiek innych warunkach sprzedaży. Ceny drewna są ustalane w oparciu o aktualną sytuację rynkową, a wydłużenia terminu płatności, zgodnie z obowiązującymi przepisami, mogą wynikać jedynie z wielkości dokonywanych zakupów i rzetelności firmy.

   4. Nadleśniczowie jako kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych działają na podstawie obowiązujących przepisów, w tym ustawy o lasach, statutu Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz innych, wewnętrznych przepisów obowiązujących w Lasach Państwowych. Nie można zgodzić się z twierdzeniem, że w ostatnich 3 latach ubezwłasnowolniono nadleśniczych w zakresie decyzji o sprzedaży drewna, ponieważ sprzedaż surowca drzewnego pochodzącego z Lasów Państwowych stale wzrasta. Wzrost ten, jeśli porównamy rok 2004 i rok 2002, wyniósł blisko 3 mln m3. Wielkość ta w krajowym segmencie rynku w tym samym okresie zmieniła się nieznacznie, co oznacza, że na pozostałe segmenty rynku, tj. rynek regionalny oraz lokalny (który jest w gestii nadleśniczych), corocznie trafiają większe ilości drewna.

   5. Zapewnienie dostaw drewna jest tylko jednym z wielu elementów służących stabilizowaniu ekonomicznemu poszczególnych branż przemysłu drzewnego. Na sytuację na rynku drzewnym składa się wiele różnych czynników mikro- i makroekonomicznych. Duży wpływ na ich sytuację ekonomiczną ma też umiejętność zarządzania, unowocześnianie produkcji, restrukturyzacja itp.

   Podstawowym zadaniem Lasów Państwowych jest natomiast dbałość o polskie zasoby leśne oraz ich racjonalne wykorzystanie.

   Jako zarządca majątku Skarbu Państwa, którego działalność reguluje ustawa o lasach, jednostki Lasów Państwowych mają obowiązek sprzedawać surowiec drzewny tak, aby dbając o równowagę na rynku, pozostawać w zgodzie z ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Tomasz Podgajniak

   Warszawa, dnia 22 sierpnia 2005 r.