Odpowiedź ministra skarbu państwa

na interpelację nr 1232

w sprawie sytuacji w zakładach Kama Foods SA w Brzegu

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przekazaną w dniu 30 kwietnia 2002 r. do Ministerstwa Skarbu Państwa interpelacją poselską pana posła na Sejm RP Jerzego Czerwińskiego z dnia 26 kwietnia 2002 r. w sprawie sytuacji w zakładach Kama Foods SA w Brzegu poniżej przedstawiam stanowisko w przedmiotowej sprawie.

   Zgodnie z ustawą z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących skarbowi państwa nadzór nad stanem realizacji zobowiązań pozacenowych wynikających z umów sprzedaży akcji/udziałów oraz umów wniesienia przedsiębiorstwa do spółki prowadzą terenowe delegatury MSP właściwe ze względu na siedzibę spółki.

   W związku z powyższym nadzór nad stanem realizacji zobowiązań pozacenowych wynikających z umowy sprzedaży akcji Nadodrzańskich Zakładów Przemysłu Tłuszczowego w Brzegu SA z dnia 8 listopada 1994 r. prowadzi Delegatura MSP we Wrocławiu.

   Zgodnie z pismem dyrektora Delegatury MSP we Wrocławiu z dnia 14 maja 2002 r. kwestie poruszone w interpelacji zostały już częściowo rozwiązane. W dniu 26 kwietnia 2002 r. doszło do zawarcia porozumienia pomiędzy pracodawcą a przedstawicielami NSZZ Solidarność 80 przy udziale mediatora z listy ministra pracy i polityki społecznej pana Jerzego Gruszeckiego. W wyniku podpisanego porozumienia został rozwiązany spór zbiorowy w przedmiocie zgłoszonych żądań.

   Porozumienie to reguluje m.in. wypłatę zaległych zobowiązań pracownikom spółki. Wypłata dwóch zaległych wynagrodzeń dokonana zostanie w terminie do 15 maja 2002 r. i 25 maja 2002 r. Wypłata pozostałych zaległych wynagrodzeń będzie następować wraz z wypłatą wynagrodzeń bieżących, począwszy od czerwca 2002 r.

   Porozumienie to reguluje również sprawy przekazania zaległych środków na rachunek zakładowego funduszu świadczeń socjalnych za 2001 r., wypłatę ekwiwalentu za odzież roboczą, uzupełnienie zaległych składek na PKZP.

   Postulat związków zawodowych dotyczący unieważnienia umowy sprzedaży akcji NZPT SA w Brzegu jest zdaniem delegatury niemożliwym do spełnienia i należy poszukiwać polubownych sposobów rozwiązania sporu.

   Kupujący zgodnie z postanowieniami ww. umowy zobowiązał się w ramach swoich uprawnień jako akcjonariusz spółki do spowodowania dokonania podwyżki wynagrodzeń w ciągu 30 dni od dnia podpisania umowy tak, aby podwyżka płacy każdego z pracowników wyniosła co najmniej 20% średniej zakładowej płacy brutto.

   Według pisma dyrektora Delegatury MSP we Wrocławiu z dnia 14 maja 2002 r. w związku z zaistniałymi wątpliwościami co do wykonania przez kupującego zobowiązania dotyczącego podwyżki wynagrodzeń pracownikom spółki delegatura występowała do kupującego i spółki o udokumentowanie dokonanej podwyżki oraz udzielenie szczegółowych wyjaśnień, dlaczego podwyżka wynagrodzeń pracowników nastąpiła z dniem 1 listopada 1994 r. (czyli przed datą podpisania umowy), a nie, jak wynika z zapisów umowy, w ciągu 30 dni od podpisania tej umowy.

   Dyrektor delegatury poinformował, że spółka przedstawiła dokumenty świadczące o wykonaniu tego zobowiązania zgodnie z umową (wyliczenie średniej płacy za październik 1994 r. i propozycji 20% podwyżki płac z dnia 15 listopada 1994 r., naliczenie podwyżki dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach nierobotniczych z dnia 23 listopada 1994 r., naliczenie podwyżki dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych z dnia 28 listopada 1994 r., analiza składników wynagrodzeń za okres październik - grudzień 1994 r. oraz oświadczenia NSZZ Pracowników Kama Foods Warszawa i NSZZ Solidarność akceptujące warunki dokonanych podwyżek jako zgodne z zapisami umowy). Na podstawie tych dokumentów delegatura uznała to zobowiązanie za wykonane.

   Ponadto dyrektor Delegatury MSP we Wrocławiu w swoim piśmie z dnia 14 maja 2002 r. podkreślił, że umowa sprzedaży akcji nie zawiera bezpośrednich zapisów dotyczących wdrożenia zakładowego zbiorowego układu pracy. Jedynie art. VIII § 5 mówi, że kupujący dołoży starań, aby zrealizować warunki i postanowienia umowy zawartej ze związkami zawodowymi. Porozumienie takie nie jest integralną częścią umowy, a delegatura nie jest w posiadaniu tego dokumentu.

   Kupujący zgodnie z zapisami umowy zobowiązany był do podniesienia kapitału akcyjnego o 10 mln USD. Zapis tego artykułu został zmieniony aneksem nr 1 z dnia 20 czerwca 1995 r. do umowy, który jednoznacznie interpretuje wolę stron do podwyższenia kapitału spółki (a nie kapitału akcyjnego) przez kupującego o kwotę 10 mln USD w oparciu o cenę akcji wynoszącą 68,3 USD. Podwyższenie takie nastąpiło na nadzwyczajnym walnym zgromadzeniu akcjonariuszy w dniu 21 czerwca 1995 r. poprzez wpłatę równowartości 10 mln USD, przy czym różnica między ceną nominalną a ceną emisyjną zasiliła kapitał zapasowy spółki. Tak więc zobowiązanie to zostało zrealizowane zgodnie z umową.

   Według zapisów umowy kupujący zobowiązał się, że jeżeli spółka zbędzie składniki majątku trwałego o wartości odtworzeniowej przekraczającej 100 000 USD inaczej niż w ramach normalnej działalności gospodarczej przed upływem 10 lat od dnia podpisania umowy, wówczas spowoduje on, że kwoty równe wpływom ze sprzedaży zostaną ponownie zainwestowane w majątek spółki w ciągu 1 roku od dnia zbycia. Zgodnie z ww. pismem dyrektora delegatury zarząd spółki oświadczał pismami, że zbycie nie naruszało zapisów umowy. Po analizie otrzymanych ze spółki dokumentów delegatura nie była w stanie jednoznacznie stwierdzić stanu wykonania tego zobowiązania i uznała je za niewykonane. Umowa nie przewiduje jednakże żadnych sankcji w tym zakresie.

   Kupujący zobowiązał się również zaoferować pracownikom spółki sprzedaż pakietu 50 000 akcji, pomniejszonego o akcje nabyte w ramach oferty pracowniczej po cenie nie wyższej niż połowa ceny zapłaconej przez kupującego.

   Zgodnie z ustawą o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych pracownicy spółki i rolnicy mieli prawo do nabycia na warunkach preferencyjnych po 15% akcji spółki, tj. łącznie 150 000 akcji. Według pisma dyrektora Delegatury MSP we Wrocławiu uprawnione osoby nabyły 107 298 akcji spółki. Tak więc nie zaszły przesłanki umożliwiające zaoferowanie akcji pracownikom zgodnie z tym artykułem umowy. Zobowiązanie to więc delegatura uznała za wygasłe.

   Zgodnie z pismem dyrektora Delegatury MSP we Wrocławiu z dnia 14 maja 2002 r. spółka w roku 2001 zakontraktowała skup 240 000 ton nasion rzepaku, który miał być sfinansowany z kredytu udzielonego przez Bank Śląski w Katowicach. W związku z odstąpieniem banku od udzielenia kredytu skupowego spółka realizowała jedynie przerób usługowy nasion rzepaku na rzecz innych podmiotów. W roku 2002 spółka prowadzi działania mające na celu kontraktację rzepaku w ilości 240 000 ton. Skup ma być sfinansowany ze środków przydzielonych przez konsorcjum bankowe, w którym wiodącym podmiotem jest Dresdner Bank. Bank ten odgrywa również główną rolę w procesie restrukturyzacji Kama Foods SA. W dniu 30 kwietnia 2002 r. doszło do zawarcia sądowego układu z wierzycielami spółki. Pomyślne przeprowadzenie postępowania układowego oraz realizacja skupu rzepaku w 2002 r. może być szansą dla spółki na wznowienie normalnej produkcji, dalsze istnienie zakładu na rynku i gwarancję miejsc pracy.

   Jednocześnie informuję, że MSP, posiadając mały (9,7%) pakiet akcji, nie ma możliwości samodzielnego podejmowania decyzji, które mogłyby mieć wpływ na bieżącą działalność spółki. W związku z powyższym wszelkie działania MSP dotyczące spółki Kama Foods SA mają charakter wspierający w stosunku do czynności, których celem jest poprawa sytuacji w spółce, m.in. uczestnicząc w rozmowach dotyczących restrukturyzacji finansowej.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Wiesław Kaczmarek

   Warszawa, dnia 21 maja 2002 r.