Odpowiedź na interpelację w sprawie planowanego przekazania środowiskowych domów pomocy społecznej do zadań własnych samorządów
Odpowiedź sekretarza stanu
w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej
- z upoważnienia ministra -
na interpelację nr 1286
w sprawie planowanego przekazania środowiskowych domów pomocy społecznej do zadań własnych samorządów
W odpowiedzi na pismo pana marszałka z dnia 9 maja 2002 r., znak: SPS-0202-1286/02, dotyczące interpelacji posła Andrzeja Jagiełły w sprawie planowanego przekazania środowiskowych domów samopomocy do zadań własnych samorządu terytorialnego uprzejmie informuję.
Trwają prace mające na celu przygotowanie projektu nowelizacji ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (DzU z 1998 r. nr 64, poz. 414, z późn. zm.) w związku z projektowanymi zmianami ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Projekt nowelizacji ustawy o pomocy społecznej nie przewiduje - jak twierdzi pan poseł Andrzej Jagiełło w swojej interpelacji - przekazania samorządowi terytorialnemu zadania pomocy społecznej polegającego na organizowaniu, prowadzeniu i finansowaniu środowiskowych domów samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi jako zadania własnego (obecnie jest to zadanie zlecane przez administrację rządową i finansowane z budżetu państwa). Za pozostawieniem omawianego zadania w kompetencji administracji rządowej przemawiał także argument podnoszony przez posła A. Jagiełłę w interpelacji, iż przekazanie środowiskowych domów samopomocy samorządowi terenowemu jako zadania własnego mogłoby niekorzystnie odbić się na podopiecznych tych domów, bowiem samorząd lokalny w wielu przypadkach nie jest jeszcze przygotowany do właściwej realizacji tego zadania, głównie z powodu braku wystarczających środków na realizację wszystkich, w tym obligatoryjnych, zadań. Podejmując decyzję o niedokonywaniu zmian w zapisach prawa regulujących zasady organizowania i finansowania środowiskowych domów samopomocy, brano również pod uwagę negatywne konsekwencje słabej reprezentacji osób z zaburzeniami psychicznymi i ich opiekunów w wielu gminach, powiatach i regionach. Ta sytuacja, gdyby obecnie omawiane zadanie przekazano jednostkom samorządu terytorialnego, pozwalałaby władzom samorządowym rezygnować z wysiłków zmierzających do ograniczania negatywnych konsekwencji marginalizowania i dyskryminowania tej grupy osób, zwłaszcza w dostępie do środków publicznych będących w dyspozycji samorządu na zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności.
Jednocześnie wyrażam pogląd, iż dalszy rozwój ilościowy i jakościowy różnego rodzaju ofert w zakresie oparcia społecznego dla osób z zaburzeniami psychicznymi, w tym środowiskowych domów samopomocy, w coraz większym stopniu uzależniony będzie nie tylko od działań administracji rządowej, ale od samorządowych organizatorów pomocy społecznej, którzy winni troszczyć się także o to, by w programach rozwiązywania problemów społecznych i strategiach rozwoju społecznego gminy, powiatu i regionu uwzględniana była problematyka związana z budowaniem oparcia społecznego dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
Z poważaniem
Sekretarz stanu
Jolanta Banach
Warszawa, dnia 21 maja 2002 r.